Czym są zaburzenia odżywiania

Zaburzenia odżywiania charakteryzują się zamartwianiem się o wagę i kształt swojego ciała, a przez to nieregularnym spożywaniem pokarmów. Zaburzenia jedzenia obejmują niedostateczne, bądź nadmierne przyjmowanie pokarmu, które może doprowadzić do złego samopoczucia i braku pewności siebie.

Najczęściej występującymi formami związanymi z zaburzeniami odżywiania są: anoreksja, bulimia i zespół napadowego objadania się. Chorują na nią zarówno kobiety, jak i mężczyźni. Zaburzenia mogą rozwinąć się na każdym etapie życia, ale najczęściej pojawiają się u młodych osób, szczególnie u nastolatków i młodych dorosłych. Przypadłość tę klasyfikuje się jako chorobę. Odpowiednie leczenie jest bardzo skuteczne dla wielu występujących form zaburzeń odżywiania. Pomimo, że choroby te są uleczalne, to objawy które nie zostały odpowiednio wcześnie rozpoznane oraz konsekwencje tych zaburzeń mogą stać się szkodliwe i śmiertelne w skutkach. Zaburzenia odżywiania często współwystępują także razem z innymi chorobami, takimi jak zaburzenia lękowe, uzależnienia, czy depresja.

Wyróżnia się trzy główne rodzaje związane zaburzeniami odżywiania, są to kolejno:

Anoreksja

Mężczyźni, bądź kobiety obsesyjnie boją się przybrania na wadze i nierealnie postrzegają obraz swojego ciała. Wiele osób z anoreksją dąży do gwałtownego ograniczenia ilości jedzenia i postrzega siebie jako osoby z nadwagą, podczas gdy mają już zauważalną niedowagę. Anoreksja ma szkodliwy wpływ na zdrowie. Powoduje między innymi uszkodzenie mózgu, niewydolność wielonarządową, utratę masy kostnej, problemy z sercem i bezpłodność. U pacjentów z tą chorobą ryzyko zgonu jest największe.

Bulimia

Bulimia to zaburzenie odżywiania charakteryzujące się nagłymi napadami  niekontrolowanego objadania się, a następnie zwracaniem skonsumowanego pokarmu poprzez prowokowanie wymiotów. Osoby chore na bulimię nadmiernie zażywają środki przeczyszczające i moczopędne oraz ćwiczą w dużych ilościach. Mężczyźni i kobiety, którzy cierpią na bulimię obawiają się przyrostu swojej wagi i czują się bardzo nieszczęśliwi z powodu swojego kształtu ciała. Niepohamowane objadanie się i oczyszczanie zazwyczaj odbywa się w tajemnicy i stanowi główny powód przeżywania poczucia wstydu, winy i braku kontroli przez osoby dotknięte tą chorobą. Bulimia ma szkodliwy wpływ  na choroby układu pokarmowego, może powodować ciężkie odwodnienia, oraz być niebezpieczna dla serca z powodu braku równowagi elektrolitowej.

Zespół napadowego objadania się

Osoby, które cierpią na to zaburzenie często tracą kontrolę nad tym co i ile jedzą, ponieważ nie odczuwają sytości. Ataki objadania się mogą występować regularnie, bądź nie. W odróżnieniu od bulimii nie występuje tu wymiotowanie czy spożywanie nadmiernych ilości środków przeczyszczających. Zwykle,  na początku choroby osoby te czują się dobrze, nie przeżywają poczucia winy ani wstydu z powodu niekontrolowanego napadu objadania się. Nadmierne spożywanie pokarmów w chaotyczny i pozbawiony kontroli sposób  może być spowodowane chęcią odstresowania się. W wyniku napadu objadania się, osoba odczuwa krótkotrwałą ulgę, przeżywany stres obniża się. Efekt jednak jest chwilowy, dlatego osoba taka dąży ponownie do redukcji stresu i dochodzi do kolejnego napadu objadania. Dlatego u osób tych występuje najczęściej otyłość i podwyższone BMI. Zaburzenie to dotyka zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Chorobę tę leczy się we współpracy z psychoterapeutą podczas psychoterapii, niekiedy wspomaganej farmakologią.

Wszystkie wymienione jednostki chorobowe jak – anoreksja, bulimia i zespół napadowego objadania się  - poddają się leczeniu w psychoterapii. Jednak poza psychoterapią osoby takie powinny być objęte opieką lekarza psychiatry oraz w razie potrzeby opieką lekarzy innych specjalności. Aby zwiększyć skuteczność leczenia osób dotkniętych tym rodzajem zaburzeń – w proces zdrowienia warto zaangażować osoby najbliższe i rodzinę.

Więcej informacji na http://pomost-do.pl/

MATERIAŁ PR